สวัสดีค่ะ ผู้อ่านทุกคน
ก่อนอื่นมิซากิคงต้องขอขอบคุณทุกคนที่ซื้อ Friend? ฟิคชั่นรวมเล่มเล่มแรกของมิซากินะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ รู้สึกดีใจจริงๆ ที่ได้รับการตอบรับอย่างดีขนาดนี้ จากตอนแรกที่คิดว่าหลายคนอาจจะลืมฟิคเก่าๆ เรื่องนี้ไปซะแล้ว
แต่ Friend? และ HanulZora ได้ของขวัญครบรอบหนึ่งปี (ของ Friend?) ที่ดีที่สุดคือการตอบรับที่ดีของพวกคุณทุกคน ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ...ฉันพึ่งเข้าใจคำว่าดีใจจนพูดไม่ออกก็ตอนนี้จริงๆ ค่ะ ทุกความรู้สึกในตอนนี้มีแค่คำว่า ขอบคุณจริงๆ
และหลังจากที่ทุกคนซื้อไปแล้ว...เปิดไปท้ายเล่มด้วยคิดว่าจะได้อ่านตอนพิเศษสุดพิเศษสามตอนหรือเรื่องราวความรักของพวกเค้าทั้งห้า อาจจะต้องผิดหวังเล็กน้อยถึงปานกลางหรืออาจจะมากที่สุด
ขอโทษจริงๆ ค่ะ เรื่องของเรื่องคือ ช่วงที่ส่งฟิคนั้นมิซากิอยู่ที่ญี่ปุ่นค่ะ วันที่ 20 เมษายน คือกำหนดส่งฟิคค่ะ แต่ว่าด้วยความไม่สะดวกเท่าไรนัก มิซากิเลยเมลล์ไปหาผู้จัดการและบอกว่าขอเลื่อนเป็นวันที่ 22 ในตอนนั้นตอนพิเศษของ Yusoo เสร็จแล้ว
วันที่ 22 เมษายน ไม่สามารถหาที่ส่งฟิคได้ เพราะว่าการหาร้านอินเตอร์เน็ทคาเฟ่ในญี่ปุ่นนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่มิซากิไม่มีเวลาจะหาเลยจริงๆ ค่ะ และในตอนนั้นฟิคของ Changmin และ Yusoo เสร็จไปแล้ว เหลือของยุนแจอีกเล็กน้อย มิซากิก็เลยตัดสินใจว่าจะส่งวันที่ 23
วันที่ 23 เมษายน ยุ่งมากถึงมากที่สุดด้วยการเดินทางไปตามที่ต่างๆ ทำให้การส่งฟิคไม่ได้ผล แต่ว่ารีบกลับบ้านเพื่อนไปแต่งฟิคจนเสร็จทุกเรื่อง ดีใจที่สุดเลยล่ะค่ะในเวลานั้น
วันที่ 24 เมษายน เดินทางไปมหาวิทยาลัยของเพื่อนและส่งฟิคให้กับผู้จัดการในเวลาประมาณห้าโมงเย็นของประเทศญี่ปุ่น จากนั้นก็เริงร่าเลยเจ้าค่ะ เที่ยวเล่นสนุกสนาน ไปกินข้าวและเตรียมตัวกลับเมืองไทย มาถึงเมืองไทยวันที่ 25 ตอนดึกๆ กลับถึงบ้านตอนเกือบเช้า แบตมือถือหมดเครื่องตายสนิท ตื่นวันที่ 26 เดินทางนำของฝากไปฝากเพื่อนๆ และอาจารย์
วันที่ 27 โทรหาผู้จัดการพร้อมกับถามว่า เป็นไงบ้าง? อ่านแล้ว? ทันใดนั้นเองผู้จัดการก็ตอบกลับมาว่า ไม่ได้ฟิค สรุปกันสั้นๆ ง่ายๆ ว่าฟิคที่ส่งมานั้นหล่นกลางทางไม่มาถึงผู้จัดการค่ะ!!! แล้วผู้จัดการก็บอกว่ารวมเล่มไปแล้ว ไม่มีฟิคจะลงเลยทำตอนพิเศษสามตอนแบบแก้ไขไปก่อน ก็เป็นแบบที่เห็นนี่ล่ะค่ะ
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของมิซากิคนเดียวเลยค่ะ คือความสะเพร่าและความโง่เข้าขั้นร้ายกาจ T___T รู้สึกแย่มากๆ เลยค่ะ รู้สึกอยากขอโทษทุกคนจริงๆ...ทั้งๆ ที่อยากเห็นตอนพิเศษอยู่ในเล่มแท้ๆ แล้วก็อยากจะให้ทุกคนได้อ่านกันด้วย เพราะว่าเป็นตอนพิเศษที่พิเศษจริงๆ
วันนั้นเป็นวันที่วุ่นวายมากค่ะ พยายามคิดกันสุดชีวิตว่าจะทำยังไงดีนะ อยากจะพิมพ์เพิ่มด้วยการแยกเล่มแล้วส่งให้ทุกคน...แต่ด้วยทุนทรัพย์อันน้อยนิดT[]T ทำให้ไม่สามารถทำอย่างที่ตั้งใจไว้ได้ ขอโทษด้วยนะคะ
ตอนนี้ก็คุยกับผู้จัดการก็คือ
- ส่งทางอีเมลล์
- ลงในบล็อกให้อ่านกัน
- นำไปรวมเล่มแล้วขายแยกต่างหาก โดยแต่งตอนพิเศษให้ยาวขึ้นและเพิ่มความพิเศษลงไปอีกเยอะๆ (?)
- นำไปรวมกับ I knew, But I ที่กำลังจะรวมเล่มเร็วๆ นี้
มิซากิขอโทษจริงๆ นะคะ เพราะมิซากิรู้ว่าหลายคนหรือทุกคนที่ซื้อ Friend? ไปเพราะว่าอยากอ่านตอนพิเศษกัน ถ้าเอามาลงในบล็อกก็อาจจะทำให้ทุกคนที่ซื้อไปคิดว่า แล้วคนที่ไม่ได้ซื้อก็ได้อ่านงั้นเหรอ? แต่ว่าถ้าจะให้รวมเล่มแล้วขาย...ทุกคนก็อาจจะเดือดร้อนเรื่องเงิน...เพราะว่าพึ่งซื้อรวมเล่มไปหยกๆ T__T ถ้าทุกคนคิดกันยังไงก็ช่วยเสนอความคิดมาได้นะคะ...
ขอโทษอีกหลายๆ ครั้งสำหรับคนที่รอคอยตอนพิเศษในเล่มจริงๆ ค่ะ...มิซากิขอน้อมรับความผิดนี้เองค่ะ..ขอโทษจริงๆ นะคะ
แล้วก็อยากขอบคุณทุกคนที่อุดหนุด Friend? นะคะ เพราะทุกคนที่ซื้อ Friend? คือส่วนหนึ่งที่ช่วย Mouichido kimini Aitai และ I knew, But I ให้ได้รวมเล่มค่ะ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
สุดท้ายนี้ขอขอบคุณผู้อ่านทุกคนที่อยู่เคียงข้าง Misaki และ HanulZora มาตลอด ขอบคุณที่ให้กำลังใจและการสนับสนุน พวกคุณคือส่วนหนึ่งของชีวิตฉันค่ะ
พวกคุณ...คือคนสำคัญของฉัน...
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี Friend?
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี Mouichido Kimini Aitai
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี I knew, But I
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี My destiny
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี Natsuoto
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี Plz, Dont cry my angel
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี A pain of loving you
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี La fin De journal
ถ้าไม่มีพวกคุณ คงไม่มี Misaki และ HanulZora...
ถ้าเพียงแค่ขาดพวกคุณไป คงไม่มีฉันในวันนี้
คงไม่มี Misaki คงไม่มี HanulZora...ฉันคงไม่มีอะไร
ฉันคงเป็นแค่เด็กนักเรียนธรรมดา...ก็แค่คนธรรมดาคนนึง...
ฉันที่ไม่เคยคิดว่าจะได้รับความรักหรือความอบอุ่นที่มากมายขนาดนี้จากคนที่ไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าหรือไม่เคยแม้แต่จะได้ยินเสียง แต่พวกคุณทุกคนทำให้ฉันได้สัมผัสกับคำว่าความรักและความอบอุ่นอย่างแท้จริง ฉันเคยคิดเสมอว่าบนโลกใบนี้ไม่มีที่สำหรับคนอย่างฉัน แต่ทุกครั้งที่ฉันได้พบพวกคุณ เพียงแค่รอยยิ้มของพวกคุณ เพียงแค่มือของพวกคุณที่ยื่นมาเพื่อรับฟิคไปจากฉัน หรือเพียงแค่คอมเมนท์ให้กำลังใจไม่ว่าจะสั้นหรือจะยาว...
ทุกๆ อย่างที่พวกคุณมอบให้กับฉันทำให้ฉันรู้สึกว่า ที่นี่ล่ะคือที่ของฉัน
ขอบคุณค่ะ...ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
ขอบคุณที่ให้ฉันเห็นรอยยิ้มของพวกคุณ
ขอบคุณที่ร้องไห้และหัวเราะให้กับเรืองราวที่ฉันเขียนขึ้นมา
ขอบคุณสำหรับมืออุ่นๆที่บีบมือฉันไว้...ฉันต่างหากที่อยากจะขอจับมือทุกคน
ขอบคุณที่เป็นส่วนหนึ่งของทุกตัวหนังสือ ทุกกำลังใจ และ ชีวิตฉัน
ขอบคุณทุกคนที่สุดจากหัวใจ
จากนี้ต่อไป Misaki และ HanulZora ทุกคน สัญญาว่าจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อความสุขของผู้อ่านทุกคนค่ะ เพราะแบบนั้นอย่าทิ้งกันไปไหนเลยนะคะ!! ก้าวเดินไปข้างหน้าพร้อมกันนะคะ สัญญาค่ะ ว่าจะทำให้ดีที่สุด ^---^ V
With All My Love
Misaki
เป็นอีกฟิคที่ต้องเก็บขึ้นหิ้ง(ฮา)
อ่านFriend? จบก็ยังเดาทางพี่มิซาอยู่เลยว่าพี่จะแต่งแบบไหน? แต่เดาไม่ออกค่ะ
