สวัสดีค่ะทุกคนที่รัก

มิซากิเองค่ะ ทุกคนสบายดีกันมั้ยคะ?

พอรู้ตัวอีกครั้งมิซากิก็หายไปนานพอสมควรเลยสินะคะ

ถึงจะยังพอมีผลงานการกุศลให้อ่านกันบ้าง แต่ก็ไม่มีการอัพเดทอะไรเลย

พอเป็นแบบนั้นก็ถูกพูดว่า หนีหายไปเฉยๆ อะไรแบบนี้เยอะแยะเต็มไปหมด

ก็น้อมรับความผิดนั้นด้วยใจจริงค่ะ ฉันหายไปจริงๆ...

หายไปทำภาระ ทำหน้าที่ของลูกที่ดี พี่สาวที่ดีให้กับแม่และน้องชาย มีปัญหาและภาระส่วนตัวหลายอย่างมากมายที่ทำให้กลับมาที่ท้องฟ้าแห่งนี้ไม่ได้

ตลอดช่วงเวลาที่หายไปมีเรื่องมากมายเต็มไปหมดเลยล่ะค่ะ จนไม่รู้จะเริ่มเล่าจากตรงไหน แน่นอนว่าเล่าไปก็เปลืองเนื้อที่เปล่าๆ

ตลอดเวลาที่ผ่านมาถึงจะมีทั้งเสียงหัวเราะและหยดน้ำตา มีทั้งเรื่องดีและไม่ดีมากมายเกิดขึ้นกับชีวิตของฉัน

แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็ยังคงมีชีวิตอยู่ค่ะ...ฉันยังคงหายใจอยู่ และยังคงทำงานอยู่ ฉันไม่ได้กลับมา ไม่ได้มาทักทายทุกคน ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่เขียนฟิค ไม่ทำงาน ฉันยังคงเขียนฟิคอยู่ค่ะ

แต่ถ้าใครที่รู้จักฉันดีและได้คุยกับฉันอยู่บ่อยๆ ทุกคนจะรู้ว่าฉันมีปัญหาเกี่ยวกับหลังและสายตาค่อนข้างรุนแรง

ทำให้ไม่สามารถทำงานเป็นเวลานานได้ ทุกอย่างจึงเป็นไปอย่างเชื่องช้าเหมือนนาฬิกาที่ถ่านใกล้หมดเต็มที

แต่ถึงแบบนั้นฉันก็ยังพยายามอยู่นะคะ พยายามอย่างสุดความสามารถเท่าที่คนอย่างฉันจะทำได้ ฉันพยายามที่สุดแล้วจริงๆ...

จริงๆแล้วฉันตั้งใจจะลงจดหมายฉบับนี้นานมากแล้ว แต่ว่าไม่มีโอกาสได้ลงสักที

พอดีมีน้องๆที่รู้จักมาบอกเรื่องในบอร์ดฟิค ซึ่งฉันไม่ได้เป็นสมาชิก เกี่ยวกับเรื่องฟิค Friend? A-More

ดูเหมือนจะเป็นปัญหาใหญ่พอสมควร ดังนั้นก็เลยคิดว่ารีบลงจดหมายฉบับนี้คงจะดีกว่า...

ก่อนอื่นมิซากิต้องขอโทษผู้อ่านทุกท่านจากใจจริง ขอโทษทุกคนที่ให้ความกรุณาติดตามและสั่งซื้อฟิคของฉัน ขอโทษสำหรับเวลาสองปีที่ผ่านไปโดยที่ฉันไม่สามารถทำสิ่งใดเพื่อพวกคุณได้ คงมีเพียงแต่คำว่าขอโทษจากหัวใจเท่านั้นค่ะ ขอโทษจริงๆค่ะ...

และขอบคุณทุกคนที่ยังคงรอคอยอย่างใจเย็น ขอบคุณทุกคนที่เมลล์มาถามข่าวคราวความคืบหน้า รวมไปถึงขอบคุณทุกคนที่ให้ความกรุณาอย่างสุดซึ้งด้วยการสั่งซื้อฟิคเล่มนี้ ไม่ว่าคุณจะยังรอคอยอยู่หรือไม่ ไม่ว่าคุณจะเข้าใจหรือไม่เข้าใจ ไม่ว่าคุณจะคิดว่ามิซากิยังคงทำงานอยู่ หรือว่าหนีหายไปแล้ว ไม่ว่าคุณจะคิดอย่างไร แค่ความใจดีที่พวกคุณสั่งซื้อฟิคของฉัน ฉันก็ยังรู้สึกขอบคุณพวกคุณเสมอไม่เปลี่ยน...

เรื่องความคืบหน้าของฟิคFriend? A-more

ฟิคเรื่องนี้ยังคงเขียนอยู่ค่ะ คืบหน้าไปอย่างช้าๆเพราะปัญหาสุขภาพและภาระหลายๆอย่างของฉัน...ตอนนี้ถ้าถามว่า 100เปอร์เซนต์ฟิคเสร็จไปกี่เปอร์เซ็นต์ ฉันตอบได้ว่า 90เปอร์เซนต์ค่ะ เหลือขั้นตอนการตรวจพิสูจน์อักษรเนื้อเรื่องและการตีพิมพ์เป็นรูปเล่มเท่านั้นค่ะ

ฉันจะพยายามทำงานให้มากขึ้นเพื่อให้ทุกคนได้หนังสือเล่มนี้ไปไว้ในมือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ถ้าหากพวกคุณไม่ต้องการหนังสือเล่มนี้แล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ขอให้กรุณาบอกฉันที่นี่ หรือเมลล์มาหาบอกมิซากิได้นะคะ ฉันจะทำการโอนเงินคืนให้คุณทันทีค่ะ

ฉันได้ยินว่าพวกคุณต้องการให้ฉันแสดงความรับผิดชอบ ซึ่งตอนนี้ความรับผิดชอบที่มิซากิคิดออกมีอยู่ 2อย่าง

คือ 1. เขียนฟิคให้เสร็จ 2.คืนเงินให้กับคนที่ไม่ต้องการรอฟิคแล้ว

ทั้งหมดนี้แล้วแต่ความต้องการของคุณค่ะ มิซากิยินดีจะทำในสิ่งที่พวกคุณต้องการ

ขอเพียงแค่อย่าเข้าใจฉันและผู้จัดการผิดก็เป็นพระคุณแล้วค่ะ

ฉันและผู้จัดการยังคงรักทุกคนและท้องฟ้าแห่งนี้เหมือนที่เคยเป็นมา

อีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะประกาศคือ หลังจากฟิคเรื่องFriend? A-More แล้วฉันจะเป็นเลิกเป็นนักเขียนฟิคคู่ยุนแจ ยูซูอย่างถาวรค่ะ

สำหรับทุกท่านที่ติดตามผลงานของฉัน หรือเฝ้ารอผลงานของฉันอยู่(ถ้ามี)

ต้องขอโทษทุกคนจริงๆนะคะ ฉันไปต่อไม่ไหวแล้วจริงๆค่ะ

ฉันพยายามแล้วหลายต่อหลายครั้งเพื่อให้ตัวเองสามารถกลับมายืนที่จุดจุดเดิมได้

แต่มันก็ทำไม่ได้จริงๆ...หวังว่าทุกคนจะเข้าใจ... ขอความกรุณาได้โปรดเข้าใจด้วยนะคะ

มิซากิหายไปนานมากแล้ว จนหลายคนคิดว่าไม่กลับมาแล้วแน่ๆ ดังนั้นจดหมายฉบับนี้สำหรับหลายคน

อาจดูเป็นจดหมายที่ไม่จำเป็นต้องออกมาเขียนให้ดูเหมือนเป็นเรื่องใหญ่

อาจถูกมองว่าเรียกร้องความสนใจหรือยังไง ไม่ใช่เลยค่ะ ที่ฉันออกมาเขียนจดหมายฉบับนี้

มันเป็นเพราะว่าทุกคน ไม่ว่าคุณจะยังคอยฉันอยู่หรือไม่ ทุกคนที่เคยผ่านเข้ามาในบล็อกนี้ มาให้คอมเมนท์

มาคอยอ่านฟิค ทุกคนคือสำคัญที่สุดสำหรับฉันจริงๆ ฉันไม่อยากทิ้งทุกคนหายไปเฉยๆ(ถึงจะดูเหมือนเป็นแบบนั้นก็ตามที)

เพราะฉันไม่ใช่นักเขียนฟิคยุนแจยูซูอีกแล้ว และฉันก็จะไปญี่ปุ่นเป็นเวลา7ปีนับจากนี้ ต่อจากนี้คงไม่ได้พบกันที่ท้องฟ้าแห่งนี้อีกแล้ว ขอบอกลากันที่ตรงนี้เลยนะคะ

และสุดท้ายนี้ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณเสมอมาสำหรับทุกกำลังใจ ทุกความรู้สึก ทุกคำติชมที่มีให้กันมาตลอดภายใต้ท้องฟ้าผืนนี้

ฉันมีความสุขมากจริงๆค่ะ และรู้สึกซาบซึ้งกับความกรุณาของทุกคนอยู่เสมอมา

ฉันรักพวกคุณเสมอไม่เคยเปลี่ยนแปลง จากนี้และตลอดไป พวกคุณทุกคนคือหนึ่งความทรงจำที่มีค่าที่สุดของชีวิตฉัน

รักและคิดถึง

มิซากิ

ป.ล. ตอนนี้ฉันกำลังเดินอยู่บนเส้นทางอีกสายค่ะ เรียกได้ว่ากำลังเริ่มจากศูนย์ใหม่จริงๆ

การเขียนฟิคคู่แจชอน (Jaejoong X Yoochun)นั้นไม่ง่ายเลยจริงๆค่ะ

ยากลำบากกว่าที่คิดเอาไว้มาก จะว่าไปไม่มีใครชอบคู่นี้เลยเหรอเนี่ย? (หัวเราะ)

www.soulmyc.co.nr ลองแวะไปดูได้นะคะ มิซากิลงฟิคไว้ที่นั่นด้วย

แต่ว่าถ้าไม่ได้ชอบคู่นี้ก็ไม่ต้องเข้าจะดีกว่านะคะ เพื่อความสบายใจนะคะ (ยิ้ม)

ป.ล. 2 ใครมีคำถามอะไร สงสัยอะไร คิดถึง อยากปรึกษาหรือว่าอะไรเมลล์มาหามิซากิได้เสมอนะคะ ฉันยินดีรับทุกคำติชมของทุกคนเสมอค่ะ  xindoleyokzany@live.jp

*********************

  เกี่ยวกับ Mouichido Kimini Aitai 

ดูเหมือนจะมีบางท่านไม่เห็นข้อความข้างล่างที่มิซากิได้เขียนถึงข้อความของคุณTookataและคุณNitnoyไปแล้ว ดังนั้นขอเน้นตรงนี้สีแดงสดใสอีกรอบนะคะว่า

"ฉันตัดสินใจจะเขียนMouichido Kimini Aitaiต่อค่ะ

เพื่อไม่ให้ทุกคนที่ซื้อเล่ม 1 ไปเสียความรู้สึก และฉันอยากจะตอบแทนพวกคุณทุกคนที่ให้ความกรุณาต่อฉันมาตลอดหลายปี และขอบคุณพวกคุณที่รักฟิคของฉัน และช่วยกรุณาซื้อฟิคของฉันไป ฉันจะไม่ทำให้พวกคุณผิดหวังอีก

เพราะจริงๆแล้วฉันเองก็เสียความรู้สึกกับตัวเองพอสมควรที่ไม่สามารถเขียนได้ แต่ฉันก็จะพยายามเพื่อพวกคุณ และเพื่อคุณค่าของตัวฉันเองด้วย... แต่ขอความกรุณาทุกคนช่วยรอกันอีกสักนิดได้มั้ยคะ ฉันขอรวมเล่มFriend? Amoreก่อน แล้วฉันจะเขียนต่อจนจบแน่นอนค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ ฉันรักพวกคุณนะคะ"

******

ขอบคุณสำหรับทุกข้อความ ความรัก ความห่วงใยทั้งทางอีเมลล์และคอมเมนท์ในบอร์ด

ฉันรู้สึกซาบซึ้งจากใจจริงๆค่ะ *โค้ง* 

จากคอมเมนท์ของคุณTooktaกับคุณnitnoy เกี่ยวกับเรื่องMouichido Kimini Aitai 

ฉันตัดสินใจจะเขียนต่อค่ะ แต่คงต้องรอให้เรื่องFriend? Amore เสร็จสิ้นก่อนนะคะ 

รอได้มั้ยคะ? ฉันเสียใจจริงๆค่ะที่ฉันทำได้เพียงแค่นี้...

ขอโทษจริงๆค่ะที่ทำให้ไม่พอใจและผิดหวังในตัวฉัน

ฉันไม่อยากทำให้ใครต้องผิดหวังในตัวฉัน

เพราะแบบนั้นฉันจะพยายามให้มากกว่านี้เพื่อทุกคน

 ขอบคุณมากค่ะที่บอกความรู้สึกที่มีให้ฉันได้รู้ 

และขอบคุณมากที่สุดที่รักฟิคของฉัน *กอด*

ถึงพี่มิ้น

ฉันจะดื่มพรุนสกัดเพื่อให้สายตาดีขึ้นค่ะ พี่มิ้น

ถึงน้องโม

ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในทุกๆเรื่อง คนที่มีชีวิตอยู่โดยพึ่งพาคนอื่นอย่างฉันก็คงต้องรบกวนน้องโมไปอีกนานเลยจริงๆ(หัวเราะ)

ถึงน้องก้อย 

I Love You Too ^^

ถึงน้องแนน 

3ปี...มันเศร้าจนเจ็บปวด

แต่ว่าเพราะเราเป็นครอบครัวเดียวกัน

เพราะงั้น 7ปี มันจะไม่ใช่7ปีที่เจ็บปวดแน่นอนค่ะ

ถึงน้องลูกนัท

ฉันจำคุณได้ไม่ลืมแน่นอน

เพราะฉันเขียนชื่อคุณผิด(หัวเราะ) ยังจำได้จนถึงวันนี้

ฉันยังจำได้ที่คุณห้อยหมีขาวยุนโฮกับกระเป๋าสีขาวฟ้าลายหมี

และแน่นอนว่าถ้าฉันมีโอกาสได้เซ็นฟิคให้คุณอีกสักครั้ง

ฉันก็จะเซ็นว่า"ลูกนัท"ตลอดไป

ถึงน้องเปิ้ลน้องหน่อย

เราคุยกันตลอด อยู่ด้วยกันมาตลอดจริงๆ

ขอบคุณที่ทำให้ทุกวันของมิซากิมีความสุขมากๆ

ถึงคุณมิส

ขอบคุณมากค่ะที่กรุณาเข้าใจฉัน

ขอบคุณมากสำหรับความรักที่มีให้กัน 

ฉันจะสู้ๆค่ะ ทุกเรื่องเลย!!

ถึงน้องมด

ฉันจะดูแลตัวเองให้ดีค่ะ!!

ถึงน้องๆบ้านSoulMYC

 ขอบคุณที่อยู่ข้างกันไม่หนีไปไหน

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันทั้งวันที่ยิ้มและร้องไห้

ฉันดีใจจริงๆ...*กอด*

ถึงน้องขวัญกับน้องอีกคนที่ถามถึงฟิค

ลองติดต่อคุณผู้จัดการดูนะคะ 

เพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่ายังเหลืออยู่มั้ย?

ขอบคุณทุกคนค่ะ ฉันรักทุกคนนะคะ 

edit @ 30 Sep 2009 16:33:54 by HanulZora

edit @ 1 Oct 2009 14:43:09 by HanulZora